13 / 7 / 1382 يكشنبه درس شمارهء ( 559 ) كتاب النكاح / سال ششم بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ خلاصهء درس : استاد مد ظله ابتدا به توجيهى در مورد استعمال « ما » در آيه ، در ذوى العقول پرداخته و ضمن بررسى و رد اين توجيه ، علت استعمال « ما » در اين مورد و موارد مشابه آن را در ذوى العقول بيان مىفرمايند . سپس به ادله قول به عدم حصر در تعداد در عقد انقطاعى پرداخته ، استدلال از لحاظ كتاب را ناكافى مىشمرند ، و در دليل اجماع ضمن نقل كلام قائلين به اجماع و نقل قول مخالفين اين قول ، روشن مىسازند كه تنها در مسأله شهرت وجود دارد . سپس به روايات باب پرداخته و اشكالات سندى شهيد ثانى به روايت اول و دوم را با بيانى رجالى رفع مىنمايند . * * * الف : توجيهى ديگر براى استعمال « ما » در آيه شريفه يكى از وجوهى كه بيان شده و با شأن نزول هم منافات پيدا نمىكند اين است كه مراد از « ما » زن‌هاى منكوحه نيست تا اشكال استعمال « ما » در ذوى العقول وارد شود بلكه مراد از « ما » نكاح است لذا معناى آيه چنين مىشود ، ازدواج كنيد ، ازدواجى را كه براى شما ناراحتى ( از جانب خودتان يا از جانب شرع ) ايجاد نمىكند ، شاهد بر اين وجه هم اين است كه طاب لكم به معناى حلّ لكم و يا به معناى اين است كه نفستان از آن نگرانى نداشته باشد و شكى نيست كه متعلق حلّ و حرم و همچنين معناى دوم ، افعال است نه ذوات .